Magdalena van Maarten ‘t Hart

MagdalenaHoera! Maarten ’t Hart (70) heeft weer een boek geschreven. Over zijn moeder Magdalena.

Uit een interview in NRC door Jannetje Koelewijn:

Is Magdalena fictie? “Nee, geen fictie, het is allemaal echt zo gebeurd. Als schrijver heb je de neiging om dingen een beetje te veranderen, maar dat heb ik in dit boek niet gedaan.”
U beschrijft gesprekken uit uw jeugd alsof ze gisteren gevoerd zijn. “Ik heb een heel goed geheugen.” Hij lacht. Of geloof je me niet?”
Jawel, maar als lezer kun je je afvragen hoe u te werk bent gegaan.
Mijn moeder herhaalde zichzelf ontzettend vaak. Ze was er mordicus op tegen dat ik zou doorleren en naar de hbs zou gaan, en die gesprekken kwamen iedere keer terug, met dezelfde argumenten, ik heb ze wel dertig of veertig keer gehoord. Die zitten dan zo goed in je hoofd dat je ze zestig jaar later nog zo kan opschrijven.”
Het was een oud idee om een boek over uw moeder te schrijven, toch? Heel oud. Toen mijn vader was gestorven, in 1973, heb ik een roman over hem geschreven, De aansprekers, en toen dacht ik al: voor het evenwicht moet er ook een boek over mijn moeder komen, dan zie je pas hoe raar het allemaal was, met die paranoia van haar. Maar het kon niet, want ze leefde maar door en door. Ze zei altijd tegen me: als ik dood ben, ga jij natuurlijk al die dingen over mij opschrijven. Ze vond het best, als ik het maar niet deed zolang zij er nog was.” […]
Uw vroegste herinneringen aan uw moeder, hoe ze haar nylonkousen aantrekt, doen denken aan Philip Roth.
“Portnoy’s Complaint! Ja, prachtig, prachtig. Mijn moeder had niet in de gaten dat dat kleine jongetje haar zo nauwkeurig zat te bekijken. Later was ze veel preutser.”
Waar keek u naar?
“Hoe ze die kousen aantrok, haar korset, haar jarretels, hoe ze die vastmaakte. Dat vond ik allemaal geweldig opwindend. Heel erg mooi.”
Was het verliefdheid?
“Ja, ik was helemaal épris van haar, gebiologeerd, ook door dat lange haar. Ze had toen nog lang zwart haar, in een wrong. ’s Morgens als ze uit bed kwam werd dat losgemaakt en gekamd, en daar ging heel veel tijd mee heen, met dat kammen, en dat vond ik geweldig. Opwindend. Spannend. En dan ben je nog maar een jaar of drie. Of twee.”

Bestel je boeken op www.youbedo.com. 10% van het bedrag gaat naar een zelf te kiezen goed doel.
Ik tip Het Huis aan het water. [PB]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *